Adderwortel (Polygonum bistorta)

In het kort

Levenscyclus: Vaste plant (winterhard)
Zonbehoefte: Volle zon
Vorstgrens: −34,4 °C

Teelt

Gedijt goed in een gewone tuingrond. Een zeer winterharde plant, die temperaturen tot minstens -25°c verdraagt. De Adderwortel werd vroeger gekweekt als geneeskrachtige en eetbare plant, hoewel deze nu vrijwel in onbruik is geraakt. Planten zijn enigszins uitspreidend en vormen vrij uitgebreide kolonies.

Vermeerdering

Zaad - zaai in het voorjaar in een koude bak. De kieming is meestal probleemloos. Wanneer ze groot genoeg zijn om te hanteren, de zaailingen verspenen in individuele potjes en ze in de zomer uitplanten indien ze voldoende grootte hebben bereikt. Indien niet, ze overwinteren in een koude bak en het volgende voorjaar uitplanten na de laatste verwachte vorst. Delen in het voorjaar of de herfst. Zeer eenvoudig, grotere delen kunnen direct op hun vaste plek worden uitgeplant. We hebben gemerkt dat het beter is om kleinere delen op te potten en ze in lichte schaduw in een koude bak verder te kweken totdat ze goed geworteld zijn, alvorens ze in het late voorjaar of vroege zomer uit te planten.

Eetbaar gebruik

Bladeren - rauw of gekookt. Zaad - rauw of gekookt. Het zaad is erg klein en nogal onhandig te gebruiken[K]. Wortel - rauw of gekookt.

Geneeskrachtig gebruik

De Adderwortel is een van de meest sterk adstringerende kruiden en wordt gebruikt om weefsels samen te trekken en de bloedstroom te stelpen. De wortel is krachtig adstringerend, verzachtend, urinedrijvend, koortsverdrijvend, laxerend en sterk bloedstelpend. De bladeren zijn adstringerend en hebben een goede reputatie bij de behandeling van wonden.

Materiële toepassingen

De wortels bevatten tot 21% tannine.

Habitat

Vochtige weiden en bij water, vooral op zure gronden.

Oorspronkelijk verspreidingsgebied

Noord- en Centraal-Europa, inclusief Groot-Brittannië, bergen van Zuid-Europa, West- en Centraal-Azië.

Wetenschappelijke synoniemen Bistorta officinalis