Druif (Vitis vinifera)
Andere namen Wijnstok

De gewone wijnstok is een snelgroeiende, houtachtige liaan die gewaardeerd wordt om zijn eetbare bessen. De plant heeft handvormig gelobde bladeren en gebruikt ranken om langs steunen omhoog te klimmen, waardoor hij zowel voor fruitproductie als voor siertuinen geschikt is. Bron
In het kort
- Levenscyclus
- Vaste plant
- Zonbehoefte
- Volle zon
- Blad
- Bladverliezend
- Bloei
- jun
- Bodem-pH
- 5,5–7,5
- Bestuiving
- Zelfbestuivend
- Vorstgrens
- −23,3 °C
Bronnen FAO EcoCrop (Levenscyclus, Zonbehoefte, Bodem-pH), Practical Plants (Vorstgrens)
Teelt
Wijnstokken vereisen consistent onderhoud, inclusief snoeien om de groei te beheersen en het leiden langs steunen met behulp van hun natuurlijke ranken. Ze gedijen in goed doorlatende grond en profiteren van een evenwicht tussen klimaat, bodem en ras, waarbij constante temperaturen tijdens het groeiseizoen cruciaal zijn voor de fruitkwaliteit.
Vermeerdering
Gekweekte vormen worden doorgaans vermeerderd via stekken of enten op resistente onderstammen om plagen zoals phylloxera te beheersen.
Eetbaar gebruik
Druiven worden vers gegeten, gedroogd als rozijnen, of verwerkt tot sap, wijn en azijn. De bladeren zijn ook eetbaar en worden veel gebruikt in culinaire bereidingen zoals dolma.
Geneeskrachtig gebruik
Druiven zijn een voedzame en licht laxerende vrucht die het lichaam kan ondersteunen tijdens ziekte, vooral van het maag-darmkanaal en de lever. Een onbekend deel van de plant wordt vermeld als pijnstillend. Het zaad is ontstekingsremmend en samentrekkend. De ranken zijn samentrekkend en een afkooksel wordt gebruikt bij de behandeling van diarree.
Materiële toepassingen
Historisch gezien werd wijnstoksap in de volksgeneeskunde gebruikt voor huid- en oogaandoeningen, en bladeren werden gebruikt om ontstekingen en bloedingen te behandelen.
Habitat
Komt doorgaans voor in vochtige bossen en langs beekjes.
Oorspronkelijk verspreidingsgebied
Middellandse Zeegebied, Centraal-Europa en Zuidwest-Azië.