Hazelaar (Corylus avellana)

De hazelaar is een bladverliezende struik die gewaardeerd wordt om zijn eetbare noten en buigzaam hout. Hij groeit meestal als een meerstammige struik en produceert in het vroege voorjaar opvallende gele mannelijke katjes voordat het blad uitloopt. Bron
In het kort
- Levenscyclus
- Vaste plant
- Zonbehoefte
- Volle zon
- Breedte
- Tot 3 m
- Blad
- Bladverliezend
- Bloei
- jan–mrt
- Bodem-pH
- 6–6,5
- Bestuiving
- Zelfbestuivend
- Vorstgrens
- −34,4 °C
Bronnen FAO EcoCrop (Levenscyclus, Zonbehoefte, Bodem-pH), Practical Plants (Breedte, Bestuiving, Vorstgrens)
Teelt
Wordt meestal gekweekt als een meerstammige struik of kleine boom. Traditioneel beheerd door middel van hakhoutbeheer om de groei van rechte palen voor afrastering te bevorderen of om de struik op een hanteerbare grootte te houden voor de oogst. Vereist kruisbestuiving tussen verschillende cultivars voor een betrouwbare oogst.
Vermeerdering
Commerciële cultivars worden voornamelijk vermeerderd uit worteluitlopers.
Eetbaar gebruik
De kern van het zaad wordt rauw, geroosterd of tot pasta gemalen gegeten. Het dunne, donkerbruine vliesje heeft een bittere smaak en wordt soms verwijderd voor consumptie.
Geneeskrachtig gebruik
De schors, bladeren, katjes en vruchten worden soms medicinaal gebruikt. Het zaad is maagversterkend en tonisch. De olie heeft een zeer zachte, maar constante en effectieve werking bij infecties met aarsmaden bij baby's en jonge kinderen.
Materiële toepassingen
Het hout wordt traditioneel als hakhout gekweekt, waarbij de palen worden gebruikt voor vlechtwerkbouw en agrarische afrasteringen.
Habitat
Komt veel voor in Europese bossen en werd historisch gebruikt als onderdeel van heggen en perceelgrenzen.
Oorspronkelijk verspreidingsgebied
Komt voor van Ierland en de Britse Eilanden in het zuiden tot Iberië, Italië, Griekenland, Turkije en Cyprus, in het noorden tot centraal Scandinavië, en in het oosten tot het centrale Oeralgebergte, de Kaukasus en het noordwesten van Iran.